PYTANIA I ODPOWIEDZI

      Pytanie: Jakiego rodzaju oczy ujrzą Jezusa, jak jest podane w Obj. 1:7, które mówi, „Oto idzie z obłokami i ujrzy Go wszelkie oko, i ci, którzy Go przebili”?

      Odpowiedź: W Obj. 1:7 czytamy: „Oto idzie z obłokami [utrapień wielkiego ucisku] i ujrzy Go wszelkie oko, i ci, którzy Go przebili”. Jeśli „obłoki” z tego wersetu zinterpretujemy literalnie, nie będzie to miało sensu. Jeśli wyrażenie „wszelkie oko” zinterpretujemy jako odnoszące się do literalnych oczu, będzie to w sprzeczności z 1Tym. 6:16; Jana 14:19. Rozumie się samo przez się, że cześć dla Słowa Bożego powinna powstrzymać nas przed interpretowaniem Biblii we wzajemnej sprzeczności jej wersetów.

      Jak możemy zinterpretować ten i podobne wersety i zachować harmonijność Biblii? Odpowiadamy: 1Tym. 6:16 mówi: „Który Sam ma nieśmiertelność, i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego nie widział żaden z ludzi ani widzieć może…” oraz Jan 14:19 także mówi o literalnym wzroku. Zatem oczy z Obj. 1:7 muszą być symboliczne i odnoszą się do naszego duchowego wzroku – do oczu naszego zrozumienia. Ten werset oznacza, że drugiej obecności naszego Pana towarzyszą chmury ucisku i że oczy zrozumienia wszystkich ludzi, włączając Żydów, ostatecznie zostaną otwarte na właściwą wiedzę o Nim. W tym znaczeniu widzenia Apostoł Paweł mówi: „widzimy Jezusa” (Żyd. 2:9). Oczywiście nie miał na myśli, że on i ci, którzy z nim byli, widzieli naszego Pana fizycznymi oczami, ponieważ Jezus był wtedy w niebie, lecz raczej odbywało się to za pomocą ich oczu zrozumienia, ich umysłowego wzroku, którym Go widzieli.

      Gwarantuje to nie tylko zasadność takiej interpretacji i użycie jej w innych wersetach Biblii, lecz także symboliczny charakter Księgi Objawienia. Nasz Pan udzielił go Janowi w znakach i symbolach. Dlatego jest właściwe, by obłoki, oko i wyraz ujrzy z Obj. 1:7 interpretować symbolicznie. Odniesienie w tym wersecie do Żydów, którzy Go przebili, jako widzących Pana, rozstrzyga tę sprawę. Jest to udowodnione przez słowa Jezusa w Mat. 23:39, gdy On powiedział do Żydów we środę, w ostatnim tygodniu Swego pobytu w ciele, że nie ujrzą Go aż w Jego drugim adwencie. Ten werset dowodzi, że nie jest tu mowa o fizycznym wzroku, ponieważ Żydzi widzieli Pana na Krzyżu fizycznymi oczami, dwa dni po wypowiedzeniu przez Niego tych słów. Najwyraźniej, nasz Pan miał na myśli, że oczy, którymi ujrzą Go w drugim adwencie, nie będą ich fizycznymi oczami, lecz wzrokiem umysłu. Oni witali Go z okrzykiem: „Błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskim”. Ponadto wiemy o tym, gdyż Jezus w dniu Swego triumfalnego wjazdu do Jeruzalem, na cztery dni przed Swoją śmiercią, przepowiedział duchowe zaślepienie, które przyjdzie na Żydów za ich grzechy (Łuk. 19:42, 44); a Święty Paweł zapewnia nas, że takie zaślepienie musi trwać, aż zostanie pozyskana zupełna liczba wybranych z pogan (Rzym. 11:7-10, 25-33). Następnie, w drugim adwencie, ich zaślepienie będzie stopniowo usuwane i oni ujrzą (zrozumieją) Jezusa, jako ich Boskiego Mesjasza i Wyzwoliciela. Wersetem podobnym do Obj. 1:7, pod względem znaczenia i metody interpretacji, jest Mat. 26:64. Powyżej przedstawione wersety są zgodne z jasnymi stwierdzeniami z 1Tym. 6:16 oraz Jan 14:19 i razem dowodzą, że powrót naszego Pana jest niewidzialny dla fizycznych oczu, chociaż będzie dostrzegalny przez ich umysłową percepcję oczami zrozumienia.
SB ’10, 30

poprzednia strona – następna strona