Sztandar Biblijny nr 233 – 2010 – str. 14
PRAWDZIWA PODSTAWA BOSKICH BŁOGOSŁAWIEŃSTW
Na koniec Swej aprobaty i świadectwa odnoszącego się do Jego Sługi, Bóg ponownie podkreśla prawdziwą podstawę tych wszystkich błogosławieństw, zarówno dla Swego Sługi jak i dla wszystkich, którzy przyjmują Go jako swego Mesjasza, Zbawiciela i Króla, którzy oddają i poświęcają swoje życie dla Niego i którzy pod Jego zwierzchnictwem jako swej Głowy, powrócą do społeczności z Bogiem w prawdzie i sprawiedliwości i otrzymają od Niego błogosławieństwa wiecznego życia. Tej prawdziwej i jedynej podstawy nigdy nie powinniśmy zapomnieć ani stracić z pola widzenia. Jest ona następująca:
„Ponieważ wylał na śmierć duszę Swoją: a z przestępcami był policzony [dał się policzyć]; on Sam grzech wielu poniósł i dokonał wstawiennictwa za przestępców”. Przekład hebrajskich słów tachath asher słowem ” ponieważ” nie oddaje pełnego ich znaczenia, gdyż ich myślą jest nagroda jako rekompensata. Delitzsch tłumaczy je „w zamian za coś” i komentuje: „Wspaniała część nagrody udzielonej Jemu przez Ojca jest 'w zamian’ za wielkie dzieło Odkupienia, jakiego On dokonał przez Swą własną krew. Słowo he’erah (oddane jako 'wylał’) oznacza 'pozbyć się’, 'ogołocić się’, 'opróżnić’ lub 'wylać zupełnie’, aż do samego końca.
Sługa Boży nie tylko oddał Swoje ludzkie ciało, lecz dobrowolnie (Psalm 40:8, 9) i zupełnie wylał Swoją duszę, całą Swą istotę, Swoje ludzkie wszystko, na śmierć. Hebrajskie słowo yaphgia, przetłumaczone tutaj „dokonał wstawiennictwa”, jest przykładem czasu przeszłego niedokonanego lub nieokreślonej przeszłości, wskazując na rozpoczęte, lecz jeszcze niedokończone dzieło. On przez cały czas żyje, by dokonywać wstawiennictwa za przestępców, aż Jego kapłańskie dzieło na ich korzyść zostanie w pełni dokonane. Ono będzie w pełni dokonane w końcu Tysiącletniego Dnia Sądu; „Idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie Swojej” (Psalm 96:10, 13; 98:9). Przez potomstwo Abrahama będą błogosławione wszystkie rodziny ziemi.
Niech cała ziemia, a szczególnie Izrael, raduje się z nadchodzących błogosławieństw, obecnie już tak bliskich. Obietnica jest pewna. Sam Bóg obiecał i zapewnia nas (Izaj. 62:1, 2): „Dla Syjonu [dla duchowego potomstwa Abrahama – „gwiazd na niebie” – niewidzialnej sfery nadchodzącego Królestwa, szczególnie dla Mesjasza i Jego Oblubienicy, Małżonki Baranka] milczeć nie będę, a dla Jeruzalemu [dla Starożytnych i Młodocianych Godnych – widzialnej sfery Królestwa] nie uspokoję się, dokąd sprawiedliwość jego nie wyjdzie jako jasność [sprawiedliwość, jaką oni będą przejawiać wśród ludzkości, będzie tak jasna i oczywista, że ludzie postępujący tą drogą, nawet nierozsądni (Izaj. 35:8), nie zbłądzą ani nie zboczą z niej – ona będzie wyraźnie zrozumiana], a zbawienie jego, jako pochodnia płonąć nie będzie” (Psalm 119:105).
„I oglądają [zobaczą] narody [włączając w to odstępczych Żydów, którzy opuścili Mojżesza i Proroków oraz odrzucili Mesjasza i Jego wiernych naśladowców] sprawiedliwość Twoją i wszyscy królowie [cała ludzkość, która okaże się godna życia wiecznego tutaj na ziemi i która otrzyma panowanie nad ziemią utracone przez ojca Adama – 1Moj. 1:26,28; Psalm 8:4-9] chwałę Twoją; i nazwą Cię imieniem nowym, które usta PAŃSKIE [ustami, przez które PAN mówi do nas, jest natchnione Pismo Święte] nadadzą” (Izaj. 62:2, KJV).
Cóż za wspaniałe proroctwo mamy w Izaj. 52:13-53:12 o Mesjaszu, jako Boskim Słudze! Ono opisuje Jego mądrość, roztropność, karnację, upokorzenie, odrzucenie, cierpienia, prześladowania, dobrowolne posłuszeństwo, bezgrzeszność, śmierć, pojednanie, zmartwychwstanie, wywyższenie, dziedzictwo i wstawiennictwo za grzeszników łącznie z Jego ofertą zbawienia dla wszystkich (dla wielu), propagowanie przez Niego posłannictwa Ewangelii (wiedza o Nim) i rozszerzanie się Jego Królestwa na wieki. Alleluja! Co za Zbawca!
Jeśli chodzi o Izrael, o tych, których Bóg rozproszył pomiędzy wszystkie narody, lecz których nie zaniechał ani nie zniszczył (5Moj. 4:27-31), oni również mogą się radować, ponieważ On obficie wypełnia Swoją obietnicę wobec nich w ponownym zgromadzeniu ich jako narodu do ich ojczyzny (Jer. 16:14-16); a obecnie są oni u progu nowej ery oraz największej pomyślności i błogosławieństw, jakie kiedykolwiek posiadali lub o jakich marzyli; a gdy będą pokutować i przyjmą swego Mesjasza, jako potomstwo Abrahama, zostaną użyci przez Boga do sprowadzenia obiecanych błogosławieństw dla wszystkich narodów ziemi (1Moj. 12:3; 22:16-18) (zob. E 15).
SB '10,11-14; BS '10,10-12.