Sztandar Biblijny nr 232 – 2009 – str. 85
a my będziemy bardziej niż zadowoleni słysząc o nich i dostarczając im zupełnych i jasnych świadectw biblijnych odpowiadających na każde pytanie i wyjaśniających każdą wątpliwość, co spowoduje, że w ich uszach na nowo zabrzmi radość, chwała i wdzięczność dla Boga. Ograniczeni czasem, możemy tutaj podać jedynie najbardziej niezbędne elementy związane z wielkością planu naszego Niebiańskiego Ojca, który ostatecznie obejmie całą ludzką rodzinę i udzieli każdej jednostce pełnej sposobności powrotu do społeczności z Bogiem, jako ich Ojcem, w duchu i w prawdzie.
„ALBOWIEM NA WIEKI MIŁOSIERDZIE JEGO”
Mądrzy tego świata, niechętni do zupełnego poddania się Boskim wskazówkom, błądzą raz w tej, a raz w innej kwestii. Nieliczni wydają się być gotowi, by uwierzyć we własne słowa Boga odnoszące się do Jego celów. Zwyczajną skłonnością każdego jest ocenianie Boskiego miłosierdzia za pomocą ludzkich standardów, zamiast za pomocą Słowa Bożego. Oni myślą o Bogu, jako okrutnym i niemiłosiernym oraz mają trudności z powodu nauk ciemnych wieków głoszących, że wszyscy nieobdarzeni przywilejem poznania Boga i zdolnością oceny sprawiedliwości, są tym samym uznani za podlegających wiecznym mękom. Niektórzy utrzymują nawet, że osoba żyjąca w cywilizowanym społeczeństwie, słysząca bicie kościelnych dzwonów i widząca Biblię, przez ten kontakt staje się na tyle odpowiedzialna, że każde jej odstępstwo od świątobliwości, niezwłocznie i sprawiedliwie zasługuje na cierpienie. Inni uciekają się do przeciwnej skrajności i twierdzą, że wszyscy muszą być zbawieni, że Bóg nie może poprzestać z zadowoleniem ze Swego własnego dzieła, dopóki każda ludzka istota ostatecznie nie osiągnie chwały, czci i nieśmiertelności. O ile lepsza jest perspektywa Pisma Świętego, niż każda z tych opcji.
Boski plan przedstawiony w Piśmie Świętym zamierza, że nikt nie będzie zbawiony w nieświadomości, lecz że ostatecznie wszyscy zostaną doprowadzeni do poznania prawdy – „we właściwym czasie” (1Tym. 2:4-6). Biblia oświadcza, że odpowiedzialność każdej jednostki będzie proporcjonalna do jej wiedzy i że dopóki nie dowie się jasno i wyraźnie, jej odpowiedzialność będzie jedynie częściowa. Ona mówi, że wszyscy będą mieć pełną odpowiedzialność za swe własne czyny; że światu zostanie udzielona niezbędna pomoc, że dobre intencje mogą przełożyć się na pełny rozwój charakteru w zgodności z Boskimi wzorcami i że nagrodą dla takich jednostek będzie wieczne życie i stan łaski. Lecz przeciwnie, wszyscy, którzy po doprowadzeniu do jasnego zrozumienia i udzieleniu pełnej pomocy wszelkimi niezbędnymi drogami, staną się odpowiedzialni i jeśli oni umiłują grzech i będą uparcie go praktykować, umrą wtórą śmiercią – będą na wieki unicestwieni.
Boskie Miłosierdzie, obecnie obejmujące tych, którzy przejawiając wiarę, uchwycili się Pana Jezusa, jako ich Odkupiciela, w przyszłości przez służbę Kościoła, w postaci zbawienia rozciągnie się na każdą ludzką istotę i będzie przejawiane dopóki każdy członek ludzkiej rodziny nie otrzyma pełnej, niezbędnej, właściwej, rozsądnej wiedzy i sposobności otrzymania daru Bożego – życia wiecznego (Jan 3:16).
Wielu atakuje to stanowisko i twierdzi, że nie ma miłosierdzia dla kogokolwiek w grobie. My przekonujemy, że Bóg w Swym miłosierdziu i miłości zapewnił odkupienie dla każdego członka ludzkiej rodziny oraz że ci, którzy w tym życiu nie mieli sposobności poznania łaski Boga, otrzymają tę sposobność podczas Wieku Tysiąclecia, po wzbudzeniu z grobów. Jak oświadczył nasz Pan: „Wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos Syna człowieczego i wyjdą. Ci, którzy dobrze czynili (którzy przeszli Boski egzamin w zakresie wiary w obecnym życiu) wyjdą na zmartwychwstanie do życia” doskonałego, życia w chwale; natomiast ci, którzy czynili zło (którzy nie osiągnęli odpowiednich standardów wiary i posłuszeństwa) wyjdą przez wzbudzenie z grobu i ostatecznie na zmartwychwstanie przez sąd (Jan 5:28, 29 Revised Version).
NATYCHMIASTOWE TYSIĄCLETNIE SĄDY
Cały Wiek Tysiąclecia będzie przeznaczony na to zmartwychwstanie przez naprawiające sądy. Boskie sądy będą wówczas wykonywane na ziemi, a jej mieszkańcy będą uczyć się sprawiedliwości, jak oświadcza prorok w Izaj. 26:9. Za każdy grzech od razu nastąpi zapłata, a każdy wysiłek w kierunku sprawiedliwości spotka się z błogosławieństwem. Wynikiem tego natychmiastowego rozdzielania nagród i kar za wszystkie życiowe czyny, będzie rozwijanie posłuszeństwa, co okaże się pomocne dla całego świata. Posłuszni będą podnosić się coraz wyżej i wyżej z warunków grzechu i śmierci, aż przy końcu Wieku Tysiąclecia osiągną pełną doskonałość istoty, a ich powstawanie i zmartwychwstanie będzie zupełnie dokonane przez sądy i kary tego tysiącletniego okresu. Z drugiej strony ci, którzy odmówią dokonania postępu w owym czasie, zostaną wytraceni spośród ludzi we wtórej śmierci, co jest wyraźnie stwierdzone w Piśmie Świętym (Dz.Ap. 3:23).