Sztandar Biblijny nr 229 – 2009 – str. 44
greckim sposobem wymawiania hebrajskich słów gehinnom, które są tłumaczone „dolina Hinnom”. Ta dolina leżała tuż za murami Jeruzalem i służyła jako miejsce palenia odpadów. Odpadki, śmieci itp., były w niej niszczone przez robaki oraz przez ogień, który ciągle się palił i do którego dosypywano siarkę, aby wspomóc proces spalania i zapewnić kompletne zniszczenie. Jakże stosowną ilustrację Pan Jezus znalazł w gehennie, by zobrazować ostateczne, całkowite i wieczne zniszczenie niegodziwych! Bóg nie zachowa niegodziwych w wiecznym ogniu; ogień nie jest symbolem ocalenia życia, lecz zniszczenia życia. „Zachowa PAN wszystkich, którzy Go miłują, ale wszystkich niepobożnych zniszczy” (Psalm 145:20, KJV).
ZACHOWANIE DUSZ OD ŚMIERCI
„Zachowanie dusz” jest błogosławionym dziełem; lecz błędem jest myślenie, że oni są ocaleni od wiecznych mąk. „Niechże wie, że kto odwróciłby grzesznika od błędnej drogi jego, zachowa duszę od śmierci” (Jak. 5:20). Śmiercią (nie mękami), od której jest się tym sposobem zachowanym, jest „wtóra śmierć” (1Tym. 2:6; Żyd. 2:9). Piekło („grób” – sheol lub hades) również będzie zniszczony (Oz. 13:14; Obj. 20:13, 14). Jezus „jest prawdziwym światłem przychodzącym na świat, które oświeca każdego człowieka” i „pociągnie wszystkich ludzi” do Siebie (Jana 1:9, Diaglott NP.); lecz „każda dusza, która nie słuchałaby [nie byłaby posłuszna] tego proroka, będzie wygładzona z ludu” (Dz. 3:23). „Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niepobożnych aby już nie było” (Psalm 104:35). Losem niepoprawnych grzeszników będzie „odcięcie” (Psalm 37:22, 28, KJV) – osoba lub dusza zostanie „odcięta” (3Moj. 22:3; 4Moj. 15:30). Oni są „podwójnie zmarli i wykorzenieni” (Judy 12). Niegodziwi pójdą na zagładę, nieistnienie – „idą do nikąd i giną” (Hioba 6:15-18, KJV); „nie będzie niepobożnych” (Psalm 37:10, 36, KJV). „Aż się staną, jakoby ich nie było” (Abd. 16).
JEZIORO OGNIA – DRUGA ŚMIERĆ
Czy Biblia uczy, że jest „jezioro ognia”? Tak, lecz Biblia również wyjaśnia, że jest nim – „wtóra śmierć” (Obj. 20:14, 15; 21:8); to nie jest drugie życie. Ogień jest używany jako symbol zniszczenia (Sof. 3:8, 9; Mat. 3:10-12). Ci, którzy uczą o wiecznych mękach, jako zapłacie za grzech, opierają swe nauki na błędnym zrozumieniu oraz błędnym stosowaniu przypowieści i symbolicznych oświadczeń Biblii; błędy ciemnych wieków oni stosują do biblijnego piekła, ukazując je jako miejsce wiecznych tortur. Objawienie 20:10 mówi, że diabeł, bestia i fałszywy prorok także zostaną wrzuceni do jeziora ognia (ostatecznego, kompletnego i wiecznego zniszczenia), do którego zostanie również wrzucona śmierć i piekło (hades). W celu wyjaśnienia greckiego słowa przetłumaczonego na „męki” w Obj. 20:10, odsyłamy do broszurki „Piekło Biblii”. Głosiciele „ognistego piekła” często kładą nacisk na przypowieść o bogaczu w piekle (Łuk. 16:19-31) i traktują ją jako literalne i faktyczne wydarzenie. Biblia, wprost przeciwnie, wskazuje, że jest to przypowieść oraz że została udzielona w celu zilustrowania tego, co Jezus właśnie chciał przekazać. Po pełne wyjaśnienie i właściwe zastosowanie tej przypowieści odsyłamy do Sztandaru Biblijnego nr 207.
MODLITWA DAWIDA W SPRAWIE JEGO WROGÓW
Dawid widział działania złych ludzi, opisane w Psalm 55 i modlił się o ich rychłą śmierć, by tym sposobem uniemożliwić im wyrządzenie większej szkody. Gdyby Dawid modlił się o ich pójście do miejsca wiecznych mąk, objawiłoby to okropny stan jego umysłu i serca; a byłoby to dziesięć tysięcy razy okropniejsze, gdyby Bóg Jehowa planował i przygotował takie wieczne tortury, jak niektórzy uczą. Myśl Apostoła Pawła była podobna do myśli Dawida, gdy oświadczył (Gal. 5:12, KJV):”Oby odcięci byli, którzy niepokój wam czynią”, niech szybko zstąpią do snu śmierci. Ponadto Bóg mówi, „Usunąłem ich, uważając to za dobro” (Ezech. 16:50, KJV). Klucz do tych myśli znajdujemy w fakcie, że przyszły Wiek będzie próbą dla świata i będzie to tysiącletni Dzień Sądu (2Tym. 4:1; 2Piotra 3:7, 8; Obj. 5:9, 10), Wiek Tysiąclecia. Wówczas wszyscy, którzy nie mieli pełnej i zupełnej sposobności zbawienia w tym życiu, włączając wrogów Dawida, podczas tysiąca lat otrzymają sposobność uzyskania wiedzy o Bogu i Jego Prawdzie. Wtedy, w sprzyjających dla nich okolicznościach, będą mieć szansę otrzymania życia wiecznego przez Chrystusa (1Tym. 2:4, 6; Psalm 136; Obj. 20:2, 3).
Im więcej studiujemy Biblię i dowiadujemy się o Boskim wspaniałym i chwalebnym charakterze, pełnym mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, tym bardziej miłujemy Boga. Nauka o wiecznych mękach (zazwyczaj błędnie nazywanych piekłem) zadaje gwałt Jego charakterowi w każdej ze swych nauk. Gdyby wyznaniowi chrześcijanie byli uczciwi wobec siebie i wierzyli Bogu, wkrótce przekonaliby się, że swojej „bojaźni przede Mną, nauczyli się z ludzkich przepisów” (Izaj. 29:13, NKJV). Gdyby wszyscy stanowczo zdecydowali: niech Bóg będzie prawdziwy, choćby każdy człowiek miał się okazać kłamcą (Rzym. 3:4), wówczas szybko porzuciliby sfabrykowane kredo i tradycje odziedziczone z pogaństwa. Wtedy Święte Słowo byłoby studiowane i doceniane jak nigdy wcześniej, a zamiast błędnego przedstawiania i hańbienia, Boski charakter byłby właściwie czczony i wysławiany. Pamiętajmy, Bóg nie jest Bogiem mąk.
BS ’09, 41-43