Sztandar Biblijny nr 228 – 2009 – str. 32
W krzyżu Chrystusowym ja się chlubię zawsze,
Wzniósł się bowiem nad czasu niszczącą potęgą.
A blask płynący przez wieki ofiary tej zbawczej,
Otacza Wzniosłą Głowę niby złotą wstęgą.
Gdy ścigają i ranią mnie niedoli ciernie,
Gdy nadzieja zawodzi, a strach sieje trwogę,
Krzyż Pana, jak przyjaciel stoi przy mnie wiernie,
Pokojem i radością rozświetla mą drogę.
A kiedy słońce życia świeci pełnym blaskiem
I nawet mała chmurka drogi nie zacienia,
Światło płynące z krzyża jednak lśni najjaśniej
I to ono swym blaskiem dni me rozpromienia
Trwogi, błogosławieństwa, radości i bóle
Uświęca krzyż pokojem, który nie zna miary.
Radosny zawsze będę z moim boskim Królem,
Przez miłość jego wieczystej ofiary.
„Chrystus – Duch – Przymierza” Tom 15, str. 264.